به او که خدایی او را سزد و بس...

الهی ! اول تو بودی و آخر تویی ، همه تویی و بس ، باقی هوس .

الهی ! نام تو ما را جواز ، مهر تو ما را جهاز ، شناخت تو ما را  امان ، لطف تو ما را عیان . ضعیفان را پناهی ، مومنان را گواهی ، چه عزیز است آن کس که تو خواهی . نه شناخت تو را توان نه ثنای تو را زبان ، نه دریای جلال و کبریای تو را کران ، پس تو را مدح و ثنا چون توان ، تو را نداند کس ، تو را تو دانی و بس .

       خداوندا ! خود کردم و خود خریدم ،آتش بر خود ، خود افروزانیدم . مهربانا ! اکنون که در غرقاب ام ، دستم گیر که گرم افتادم .

       بارالها ! آمده ام تا در سایه ی مهد تو خستگی را از خود برهانم و کوله بار سنگین گناهانم را بر زمین بگذارم . از پشت کوه های آرزو های طولانی ، از آن سوی دریاهای غرور و خود خواهی آمده ام تا سر در آستانه ی پر عظمت تو بگذارم و های های بگریم ... آمده ام تا دست های مرا بگیری ؛ با کفش هایی از امید آمده ام تا مرا ببخشایی و گل آرامش را در دل بپرورانم و اطمینان درو کنم ؛ و نماز عشق بخوانم ...

عصر خلافت خلیفه دوم بود. سه نفر از روحانیان برجسته یهود با همراهان، وارد مدینه شدند و باخبر شدند که خلیفه دوم، جانشین پیامبر خدا (صلّی الله علیه و آله) شده است. نزد او رفتند و پرسیدند:...

خدای من! بر ناتوانی خویش اقرار دارم

مهربان ترین! بر فقر و نداری خود معترفم

پروردگار من! بر گناهان و اشتباهاتم شرمگینم و ...

پسرک مرددّ بود ؛ نمی دانست چه کند ؛ البته بار اولش هم نبود . با این حال برایش سخت بود . عرق بر پیشانی اش نشست ؛ صورتش سرخ شد . با دکمه ی لباس مندرسش بازی می کرد .

سرانجام تصمیم خود را گرفت . رفت جلوی مغازه ؛ مغزه دار حواسش نبود . نگاهی به اطراف خود کرد ، کسی را متوجه خودش ندید ...

تابوت را گذاشت همین جا کنار آب
با دست های کاهگلی کرده در شراب

خط زد عبور تند سکوت را
با یک عصا نقره نشان بر تن حباب ...